Գիշերային մութին մէջ կատարուած «որսը» կրնայ բացայայտել գաղտնիք մը, որ ամէն ինչ ընդմիշտ պիտի փոխէ։
Երուխանի «Գողը» պատմուածքը հայ դասական իրապաշտութեան ամենացնցող գործերէն մէկն է, ուր իրարու կը բախին մարդկային բնազդը, ճակատագիրն ու ծովուն տարերքը։ Գիրքը մաս կը կազմէ «Մեր հայկական գոհարները» շարքին։
«Գողը»՝ https://vlume.com/hye/item/EB-1707
Թուման ծեր ու կոյր ձկնորս մըն է, որուն համար ծովը թէ՛ կեանք է, թէ՛ մահ։ Ան կորսնցուցած է իր երեք զաւակները ալիքներուն մէջ, բայց չէ դադրած ծովը սիրելէ ու պաշտելէ։ Յուսահատութեան եւ ուժի այս մարմնաւորումը կը շարունակէ իր պայքարը նոյնիսկ խաւարին մէջ՝ ապաւինելով իր բնազդներուն։
Երուխան ամենայն մանրամասնութեամբ կը նկարագրէ Պոլսոյ ձկնորսներուն կեանքը։ Պատմուածքին ընթացքին դուք պիտի զգաք ծովուն աղի համը, փոթորիկին ահարկու ձայնը եւ այն սոսկալի լռութիւնը, որ կը տիրէ, երբ գաղտնիքը կը բացայայտուի։
Բայց ի՞նչ գաղտնիք կը պահէ ծովը։ Զայն բացայայտելէ ետք, թերեւս նախընտրէիք բնաւ գիտցած չըլլալ։
Այս տողերը ձեր հոգիին մէջ պիտի արձագանգեն երկար ատեն։ Սա պատմութիւն է ոչ միայն ձկնորսութեան, այլեւ ծնողական սիրոյ, յամառութեան եւ ճակատագրի հեգնանքին մասին։